Í samtímanum er trú á tækni jafn sterk og viðtæk og trúin á guð kristninnar var í evrópu miðalda. Bæði fyrirbæri hafa líka nokkuð svipuð karaktereinkenni:
-Fólk trúir án þess að rökstyðja trú sína: Þegar rætt er um möguleg vandamál í framtíðinni s.s. orkuskort, flóð eða náttúruhamfarir vegna hlýnunar er svarið það sama hjá flestum - það kemur ný tækni og þetta bjargast (guð mun bjarga okkur).
-Fólk trúir í blindni: Fólk notar flókin tæki (bíla, síma, tölvur svo fátt eitt sé nefnt) og treystir þeim án þess að skilja þau.
-Tæknin hefur sína fulltrúa á jörðu: Þar sem fólk almennt skilur ekki tæknina eru sérstakir fulltrúar hennar, sérfræðingar (rétt eins og páfar og prestar sem fulltrúar guðs meðal manna) sem tala tungumál hennar og túlka fyrir söfnuðinn ... eh almúgann.
-Tæknin hefur sín trúarrit sem þarf ákveðna þekkingu, orðaforða eða a.m.k. ákveðið innsæi til að lesa (Biblían var einungis til á latínu á miðöldum).
-Framfarir eru ekki taldar verða nema gegnum tækniframfarir (sem virkar þá eins og blessun kirkjunnar).
-Einstaklingar og hópar sem lýsa sig andvíga tæknihyggjunni eða vilja ræða aðrar leiðir eru í vægasta falli kallaðir kjánar en ekki síður úthrópaðir villutrúarmenn og andstæðingar framfara.
Líklega mætti taka þetta lengra en þetta eru helstu grundvallaratriðin.
Rétt eins og á miðöldum setur þetta sérfræðingana í þá aðstöðu að vera forréttindahópur og geta skarað eld að sinni köku. Almenningur getur ekki annað en reynt að fylgjast með og vonað það besta fyrir sig en flestir, a.m.k. á Íslandi virkja sig í sanntrúarhita og kaupa tæknina án þess að vita nokkuð um hvernig tækin virka eða hvaða áhrif þau raunverulega hafa.
skráð klukkan 07:22
"Presturinn horfði strangur á hann. Hroki væri dauðasynd!
Gauss kinkaði kolli.
Því skyldi hann aldrei gleyma, sagði prestur. Aldrei, alla sína ævi. Hversu greindur sem maður væri ætti maður að vera auðmjúkur.
Af hverju?
Presturinn bað forláts. Sér hlyti að hafa misheyrst.
Ekkert, sagði Gauss, alls ekki neitt.
Jú, sagði presturinn, hann vildi heyra þetta.
Hann meinti þetta guðfræðilega, sagði Gauss. Guð hefði skapað mann eins og maður væri og svo ætti maður sífellt að vera að biðja hann afsökunar. Rökrétt væri það ekki."
Úr "Mæling Heimsins" eftir Daniel Kehlmann
Varla farinn fram úr enn. Gott að vera einhleypur nokkra daga og teygja sig í bók þegar meðvitundin skilar sér eftir næturvaktina, þurfa ekki að taka tillit til neins nema kattanna.
Velti fyrir mér fyrirliggjandi verkefnum á nýju ári. Bókin "Beinar Aðgerðir og Borgaraleg Óhlýðni" fer til prentara strax eftir áramótin. Það er ekki þar með sagt að því verkefni sé lokið og ég geti snúið mér að næsta því eftir er að fylgja því úr hlaði. Dreifing og sala er ekkert bara að gera díl við Pennann og bíða eftir að aurinn streymi tilbaka.
Allar útgáfur mínar bíða þess að vera sendar á bókasöfn landsins. Búinn að senda á nokkur þau helstu en t.d. öll skólabókasöfnin. Þetta er eitthvað sem ég geri sjálfur.
Bókasafn Andspyrnu flytur í febrúar í nýtt húsnæði Hljómalindar. Þarf að merkja allar bækur og koma þeim fyrir auk þess að koma upp lista á andspyrna.org. Ég hef allar klær úti til að ná í nýja titla fyrir safnið. Gerast áskrifandi að öllum helstu spennandi anarkistatímaritum. Þá þarf ég líka tíma til að lesa allt það sem mér finnst spennandi sjálfum. Það er margt og mikið. Til að bæta við bókasafnið þarf fjármagn en persónulegt fé legg ég í eigin útgáfur auk heimilisreksturs.
Frekari útgáfur eru helstar tvennar: Ljúka þýðingu minni á "the State" eftir mannfræðiprófessorinn og anarkistann Harold Barclay. Ætti eiginlega að vera að því núna í staðinn fyrir að blogga en ég er þreyttur og syfjaður vegna mikillar vinnu sem á að borga fyrir útgáfu á anarkistaritum sem ég hef ekki alltaf orku eða tíma til að þýða.
Annað sem ég vil gefa út er lítil samantekt um Róttæka Náttúruvernd. Aðallega heimspekilegu hliðina. Þessa nálgun á samskipti mannsins við náttúruna finnst mér afar mikilvægt að gefa landanum færi á að lesa sér til um.
Gamall draumur er einnig að gefa út fallega prentað tímarit sem útskýrir heimspeki og praktísk atriði anarkismans.
Mig vantar hjálp.
... og ég er ekki einusinni farinn að minnast á hlutverk mín í Saving Iceland hreyfingunni.
skráð klukkan 16:58
Hann stakk upp á því að safnað væri saman tilvitnunum í Davíð Oddson, öllum þeim sem vitna um pólitískan hroka hans sem afleiðingu af því að hafa of mikil völd of lengi. Hugmyndina fékk hann útfrá tilviki þar sem Davíð, böggaður um eigin ákvarðanatöku í nafni þjóðarinnar hvað varðar stuðning við innrás í Írak, sagði hér ekki vera um lýðræði að ræða.
Ég sagði það vera ranga nálgun á vandamálið. Listar eins og þeir sem finna má á alnetinu, þar sem sýnt er fram á heimsku og hroka t.d. George Bush, benda til þess að vandamálið sé einungis sá og sá einstaklingur sem vitnað er í, þegar í raun er það ekki viðkomandi karakter sem er hoppandi bilaður, heldur það kerfi sem býður upp á að einstaklingar nái völdum umfram alla aðra í samfélagi sínu.
skráð klukkan 06:26
"Hann fór með bókina til móður sinnar til að útskýra táknin fyrir henni en hún hristi höfuðið og hló raunalega. Á því andartaki skildi hann að enginn kærði sig um að nota skynsemina. Fólk vildi fá að vera í friði. Það vildi borða og sofa og það vildi að aðrir sýndu því vinsemd. Það vildi ekki hugsa."
Úr "Mæling Heimsins" eftir Daniel Kehlmann.
Fólk hringir gjarnan til að spyrja hvort sé löng bið. Eins og ef að biðstofan sé full þá sé það ekki lengur slasað eða bráðveikt. Enginn sem áttar sig um leið og ritarinn svarar "Slysa- og Bráðamóttaka" að hér er opið aðallega fyrir slasað og bráðveikt fólk en síður fyrir einhvern sem "datt á öxlina í vor og er hálfstirður ennþá" og enn síður fyrir einhvern sem nennir ekki að hugsa sjálf/ur hvað hann eða hún geti gert fyrir sig eða barnið sitt ... eins og að setja plástur á örlítinn skurð á fingri.
Lalli sjúkraliði er kristinn róttæklingur og friðaraktivisti. Búinn að stúdera lögin í sambandi við hvar má mótmæla og kann þau betur en nokkur almennur lögreglumaður, finnst gaman að geta stungið upp í þá þegar þeir vilja reka hann og aðra friðarsinna burt frá alþingi eða sendiráði.
Við ræðum oft pólitík og trúmál þegar róast á vaktinni, eins og á jólanóttina í ár. Flestir sem þurftu á okkur að halda fengu snögga afgreiðslu. Aðeins meira mál með unga manninn sem vildi stytta sér aldur og ungu stúlkuna sem var lamin af þremur karlmönnum undir morgun. En stundum ræðum við Lalli málin af svo mikilli ákefð að kollegar vilja setja okkur í sérherbergi.
Lalli vill ríkisrekstur og fyrirlítur einkavæðingarkomplexana í kapítalistunum. Ég útskýrði hugmyndir anarkista um samfélagsrekstur á félagslegri þjónustu og öðru sem allir í samfélaginu nýta saman. Sagði frá þeim tveimur valdapýramídum sem við lifum við, annan í stjórnsýslunni og hinn í efnahagskerfinu, og hvernig þeir þáttast og hvernig við - almenningur sem hefur ekki áhuga á völdum né peningum - raðast alltaf neðst í báða þessa pýramída. Velferðarkerfið kennir okkur um leið umkomuleysi. Löggan á vaktinni hlustaði andaktug og tók undir þegar ég sagði t.d. fólk hringja á lögregluna þegar nágranninn hefði hátt í stað þess að díla við hlutina sjálft. Það væri lært umkomuleysi og löggan nefndi dæmi um fólk hringjandi í lögregluna út af grunsamlegum plastpoka.
Lalli velti því upp hvort að fólk hefði almennt ekki tækifæri til að ná í þá stöðu sem það vildi í samfélagi okkar. Ég andmælti útfrá því að ekki nærri öll höfum við áhuga á framapoti eða auðsöfnun en kerfin sem við búum við geta haft heilmikið þeim að bjóða sem það hafa.
skráð klukkan 22:59
Sú var tíðin að fólk spurði hvort það mætti óska mér gleðilegra jóla. Talinn með hatrömmustu andstæðingum jólahalds og var stoltur af en þó mýkt anarkistans það sterk að ekki vildi ég standa í vegi fyrir gleði annara.
Lærði seinna hversu miklu meiri vinna er að vera pirraður en að vera æðrulaus og núna set ég upp jólasveinahúfuna og býð fólki gleðileg jól í allar áttir á vaktinni. Tek skv. venju allar slysadeildarvaktir á aðfangadag og jóladag. Verð sextán tíma í kvöld og nótt og svo tólf tíma kvöld og nótt á jóladag.
Skiptir hvorki mig né nokkurn annan máli hvort að ég tek þátt í jólahaldi eða ekki, eða hvort að ég trúi á eitthvað af þeim kristilegu þáttum sem tengdir eru hátíðunum, einn pirraður pönkari breytir engu um tilveru þessa. Svo ég grínast bara í staðinn fyrir að bölsótast, fagna í staðinn fyrir að vera í fýlu og fer sáttur í háttinn þegar ég kemst heim af vaktinni.
Gleðileg jól öllsömul, hvort sem þið fagnið í faðmi fjölskyldunnar eða ykkur leiðist ein heima.
skráð klukkan 20:08