Byggingin er stor, framan a hana eru festir steingervdir draugar. Yfir draugunum er net, eg veit ekki hvort thad er til ad almenningur gaeti thess ad lata draugana ekki hafa ahrif a sig eda til ad varna dufunum fra thvi ad drita tha fyrr til eydileggingar. Inni er i gangi messa svo ad eg geng burt, vil ekki varna hinum kristnu fridarins. Stutt fra er onnur bygging, staerri og thar er engin athofn i gangi inni. Eg sest inn, fer hljodlega en samt glymur i salnum thegar eg sest a einn trebekkinn. Allar skreytingar a veggjum og golfi minna a dauda, eymd, kvalir og nidurlaegingu. Saetin eru othaegileg, eru honnud thannig ad sa sem situr verdi ad luta fram. Her er kyrrd. Eg var ad leita hennar.
Thetta er hof til minningar um deyjandi truarbrogd.
Eg sit a bekk og les i Atomised eftir Michel Houllenbecq. Pervertisminn heillar. Fylgist med fuglaforeldrum kenna halffidrudum ungum ad tina i sig frae. Gramsa enn frekar i bokabud og finn The story of the eye eftir Georges Bataille. A gotunum heillar kynthokki stulknanna. Tortryggnir kaerastar hvessa a mig augun en sumar stulknanna brosa dularfullt, brosi sem liklega angrar kaerastana enn frekar. Eg leik turista sem kannar kirkjuturna og tilbod ferdaskrifstofa medan augun skjotast eftir hinu oendanlega landslagi theirra lettklaeddra.
I listasafni Brno er i gangi yfirlitssyning yfir Tekkneska listmalara sidustu aldar auk sersyninga tveggja latinna meistara. Nofnin man eg ekki. Man hvernig ahrif listarinnar skaskutu ser inn i mig og eg samdi ljod eftir ljod i huganum. Pennalaus en eg veit ad ahrifanna mun gaeta afram. Finn hve litid eg hef skrifad af ljodum sidustu arin. Svona sidan eg byrjadi ad skrifa her. Sidan eg haetti ad drekka. Sidan eigin eymd haetti ad angra mig og skaldid var ekki lengur kvalid. Eiga skald ekki ad lifa i fataekt og emd og deyja ung.
Eg verd ungur thartil eg dey. Orwell skrifadi ferdabok eftir ad hann for a heimshornaflakk 58 ara gamall. Tha hafdi honum oft verid sagt ad ferdahugurinn myndi vaxa af honum. Hann var ad bida eftir ad ferdahugurinn dytti ur honum med thvi ad hann yrdi elliaer. Hann atti ekki sjonvarp. Ekki eg heldur.
skráð klukkan 17:30
Eg er oskop feginn ad vera aftur kominn af stad og vera sjalfum mer hadur um allar tharfir og afthreyingu. Of mikil nalaegd vid folk, sama hversu indaelt thad er og gestrisid. getir tekid a taugarnar og eg var kominn med netta innilokunarkennd af thvi ad vera stodugt i samhengi vid felaga minn Petr sem vildi endalaust allt fyrir mig gera. Hann var lika svo stoltur af thvi ad vera med Islending i heimsokn i thorpinu sinu ad allir vinir hans vildu endilega fa ad sja mig og spjalla vid mig, ohad tungumalakunnattu. Eg yki kannski adeins og thetta voru allt saman indaelis krakkar en eg er voda gladur ad vera kominn aftur i borgina med allri sinni vestraenu menningu.
Eg er mikils visari um hid daglega lif ungra Tekka uti a landsbyggdinni. Sama hvad Petr kvartadi yfir eymdinni tha kom thad i ljos thegar vid toludum meira samana ad thetta var nu ekki svo alslaemt og Dolni Cerekev ekki jafn steindaudur baer og leit ut fyrir og hann vildi vera lata. I gaerkvold var tho nokkud af ungu folki a ferdinni og i morgun sa eg ad i gangi var handboltamot. Thad hefur komid mer a ovart hvad fikniefni onnur en afengi eru algeng herlendis. Ekki alveg eins og a Roskilde en a ponktonleikunum sem eg for a i Prag, gengu jonur og Petr sagdi fullt af folki i thorpinu sinu reykja gras i miklu magni. Thegar eg var hja Pavel okum vid hja akri sem virkadi einhvernveginn kunnuglegur og eg spurdi Pavel hvad thetta vaeri og tha var thetta Valmuaakur. Pavel sagdi thetta vera nytt i bakari til ad gefa saett bragd en ekkert eftirlit vaeri med thvi ad ekki vaeru unnin fikniefni ur plontunni. Fjallfyndid alveg. Einhverjir vinir Petr lystu thvi lika fjalglega fyrir mer hvernig viman vaeri af thvi ad reykja thessi frae.
I Brno fann eg farfuglaheimili med rum a 170 kronur tekkneskar og nu aetla eg ad finna thvottastod.
Eitt sem eg attadi mig a i dag er ad hvergi i Tekklandi hef eg lent i agengni solumanna. Enginn reynir ad draga mig inn a veitingastad eda selja mer eitthvad drasl. Thad er alveg indaelt.
skráð klukkan 13:15
Ţađ er ekki allt rómantískar pćlingar sem fara um huga minn ţegar ég sit viđ lestarglugga í nokkra klukkutíma. Ef ég er orđinn ţreyttur og líka ţreyttur á ađ lesa skáldsöguna sem ég er ađ lesa fer ég oft ađ velta mér upp úr kynlífi. Sekk inn í einhvern óprenthćfan draumaheim sem ég fer ekki nánar útí hér, svo ţessi síđa verđi ekki bönnuđ börnum frekar en orđiđ er.
Ég var um átta tíma í fjórum mismunandi lestum í dag, til ađ komast frá Stríbro til Jihlava ţađan sem ég hringdi í pennavin minn Petr sem á heima í pínulitlu ţorpi sem heitir Dolní Cerekev, svo hann gćti pikkađ mig upp. Hann er atvinnulaus og var ađ sögn rekinn úr hjúkrunarskóla í fyrra fyrir ađ vera međ sítt hár. Hann situr í foreldrahúsum og menntar sjálfan sig í tungumálum og tónlist. Ég fćri honum orđabćkur til ađ hann geti lćrt íslensku. Ég er ađ skrifa ţetta á tölvuna hans sem kann íslenska starfrófiđ. Gaman.
Hér í kring eru skógi vaxnar hlíđar sem viđ ćtlum ađ kanna á morgun, tína sveppi (bara í matinn) og fíflast eitthvađ.
Í lestinni í dag stytti mér stundir ung kona sem spjallađi heilmikiđ. Hún spurđi heilmikiđ um Ísland og sérstaklega veturinn ţar. Hún sagđi mér afa sinn og ömmu ganga vel ađ ađlagast lífinu eftir kommúnisma ţar sem ţau hefđu ţekkt lýđrćđispćlinguna frá ţví fyrir stríđiđ. Annađ mál vćri međ foreldra sína og marga jafnaldra sína líka. Ţau vćru ósjálfbjarga ţar sem ţau hefđu aldrei ţurft ađ gera neitt sjálfstćtt í lífinu eđa aldrei fengiđ tćkifćri til ţess. Hún sagđi ţađ muna taka a.m.k. tvćr kynslóđir í viđbót ađ ađlagast breyttu ástandi svo ađ einhver skemmtileg mynd vćri á ţví. En hún sagđi eins og Pavel ađ ţetta vćri allt ađ fćrast í jákvćđa átt.
Ţessi kona er fyrsta ókunnuga, innfćdda manneskjan sem sest á spjall viđ mig á almannafćri.
------------
Í ţessu litla ţorpi ríkja rólegheitin og ađ ţví er virđist stöđnunin. Petr bendir mér á hús í viđgerđaástandi og segir ţađ hafa stađiđ ţannig í fimm ár. Á ferli sé ég bara krakka, pirrađa unglinga og ungar mćđur međ barn í eftirdragi og annađ í vagni.
Viđ fengum okkur ţćgilegan göngutúr inn í skóginn sem ţekur hćđarnar í kringum Dolní Cerekev. Ţögnin ríkti (fyrir utan allt ţađ sem Petr ţurfti ađ segja mér á leiđinni) ţar til ég tók eftir ţví ađ í loftinu lá niđur. Hann stafađi frá flugi ţúsunda ţyrilvćngja, flugna sem héngu í loftinu eins og ţyrlur og fylgdust međ okkur. Ég held ađ ég myndi ekki halda lengi út hérna. Ég annađhvort yrđi bilađur eđa slćgist í hóp ţeirra sem drekka sig fulla hérna á hverju kvöldi. ţađ er náttúrulega bilun útaf fyrir sig.
Hér er svo rólegt ađ mig hlakkar til ađ fara aftur af stađ á morgun lengra inn í landiđ.
skráð klukkan 18:41
Sólin skín ekki mikid thessa dagana yfir thorpunum hérna í kring, thad er bara eins og gengur í ollum londum. Thrumugnýr dynur yfir himininn og thad rignir beint nidur. Pavel og sambýliskona hans gera grín ad mér fyrir ad thekkja ekki thrumuvedur. Líka finnst theim snidugt hvad mér thykir athyglisvert ad thad rigni beint nidur, og ad mér skuli finnast kolahrúgan fyrir utan húsid merkileg thar sem ég hef aldrei séd ekta kol ádur, og ad ég skuli ekki thekkja maura eda snáka sem edlilegan hluta af umhverfinu. Svona er upplifun fólks af daglega lífinu skemmtilega mismunandi.
Georgina, sambýliskona Pavel, sagdi mér yfir morgunmatnum ad konur fengju miklu minni laun hér en karlmenn fyrir somu vinnu, sú fáránlega regla gildir hér sem vída annarsstadar í heiminum. Hún faer út í hond um 10.000 Tékkneskar krónur á mánudi fyrir sína vinnu sem píanókennari. Leiga vaeri um 5.000 krónur svo thau eru heppin ad eiga íbúd og hún er heppin ad vera ekki lengur einstaed módir, en thad ku vera algengt hér.
Vid Pavel fórum í langan gongutúr í dag, ad hrynjandi kastala sem var reistur á 13. old. Einhverjir áhugamenn eru ad rembast vid ad halda honum frá endanlegu hruni en thad er allt í sjálfbodavinnu. Í skóginum sem umkringir kastalann tíndum vid stikilsber og átum beint af trjánum. Vid hefdum líka tínt sveppi í matinn hefdum vid haft med okkur poka, en thau gera mikid af sveppatínslu á haustin. Pavel sýndi mér líka lokada innganga ad námugongum sem ekki eru lengur nýtt thar sem ekki er lengur silfur úr theim ad hafa. Thetta er í kringum baeinn Stríbro sem er á staerd vid Akureyri. Kringum baeinn er líka mikid af steyptum vardbyrgjum frá thví í seinni heimsstyrjold en Stríbro var thá landamaerabaer vid landamaerin til Thýskalands. Eftir strídid er Stríbro langt inni í landi thar sem stórt svaedi var tekid af Thjódverjum og aldrei skilad aftur.
Vid fórum á thorpskrána í kvold og fengum okkur te og bjór. Tharna sagdist Pavel stundum sitja og sotra og hugsa upp leidir til ad baeta lífi vid líf sitt. Hann segir lífsleida algengan medal fólks í litlu thorpunum. Ekkert sé um ad vera sem baeti kryddi í tilveruna og blankheit koma í veg fyrir miklar persónulegar framkvaemdir. Líf margra snúist um ad fara á krána eftir vinnu, drekka thar út á krít, reykja og rovla thartil farid er heim ad sofa fyrir naeasta vinnudag. Sídan drepist thetta fólk úr hjartaáfalli uppúr fimmtugu. Pavel lifir á ad reka lítid útgáfufyrirtaeki, thar sem hann gefur út skrýtnar plotur og gefur mátulega mikid upp til skatts til ad hafa saemilegt lifibraud milli handanna. Vid urdum einmitt upphaflega kunningjar út á ad hann gaf út smáskífu med Forgardi Helvítis og annari hljómsveit frá Sudur Afríku fyrir nokkrum árum.
Kotturinn theirra er ekki hrifinn af mér. Thetta er indael kisa sem vill hafa sitt svaedi í fridi fyrir íslenskum ponkurum. Thau hjónaleysin ganga ekki framhjá kettinum án thess ad hjala vid hana, kyssa hana og strjúka henni. Thad er gaman ad fylgjast med theim thar sem thau láta eins og kotturinn sé dekrad barn.
skráð klukkan 17:47
Ég er í heimsókn hjá vini mínum Pavel. Vid hofum verid i bréfasambandi af og til í taepan áratug og hann kom ad heimsaekja mig fyrir nokkrum arum. Vid erum bádir med sturladan tónlistarsmekk og veltum okkur upp úr ollu tónlistarlegu sem kallast underground.
Pavel var 25 ára 1989 thegar stjórn theirra sem vildu kalla sig kommúnista var hrundid og komid á einhverskonar lýdraedisstjórn. Thá hafdi verid kommúnistastjórn frá seinni heimsstyrjold. Hann segir núna fólk oft hafa minni peninga milli handanna og atvinnumarkadurinn eitthvad brenndan af thví ad fólk nýti frelsid til ad misnota og svíkja hvort annad í fjármálum. Undir hardstjórninni var óloglegt ad vera atvinnulaus og líka óloglegt ad ráda fólk ekki í vinnu. Saeti fólk heima átti thad von a loggunni. Thad thýddi ad allir hofdu peninga milli handanna en bara ekkert skemmtilegt til ad eyda theim í.
Pavel býr med sambýliskonu sinni í litlu thorpi í Sudurhluta Tékklands. Hér eru morg thorp sem liggja nálaegt hvort odru. Thau eru mestmegnis byggd kringum fyrrum aettaródol yfirstéttarfólks sem kommúnistastjórnin hrakti burtu eftir strídid. Sídan hefur enginn búid í thessum fallegu byggingum og thaer eru í nidurnídslu vegna thess ad ríkid á thaer og ríkinu er sama. Vid fórum um í dag og hann sýndi mér hálfhrunda kastala og kirkjur sem reistir voru fyrir meira en 600 árum. Thetta hafa verid stórfenglegar byggingar á sínum tíma. Mig fór ad langa ad kynna mér sogu landsins frá theim tíma sem búid var í thessum byggingum thví ég var ad sjá fyrir mér daglegt líf í kastala og hvernig landid hefur litid út á theim tíma.
Thad er nýlokid kosningum hér í Tékklandi og vinstri flokkar hofdu yfirburdi yfir haegri. Thad thykir ekki fagnadarefni á thessu heimili thví ad gamlir íhaldskommar eru sterkir í vinstri flokkunum í Tékklandi. Ekki ad haegri flokkarnir séu eitthvad skemmtilegir. Daemi um hversvegna gomlu kommarnir eru ekki vinsaelir, er ad í naesta thorpi vid Záchlumi, sem vinur minn býr í, rekur vinur hans litla krá og rekur hana á eigin forsendum: Heldur af og til ponktónleika og er sérviskupúki. Baejaryfirvold eru af gamla kommaskólanum og gera allt hvad thau geta til ad koma litlu kránni á hausinn og logdu m.a. peninga í ad opna adra krá í tíu metra fjarlaegd. Thar sem thetta er ad eiga sér stad í thorpi sem 200 manns búa í er borin von ad mikill gestagangur sé í nýju kránni en thvermódskan er thad sem stýrir starfsemi baejaryfirvalda. Skrítid ad svona lítill baer geti ekki rekid sig í rólegheitum.
Pavel segir thau hafa thad ágaett fjárhagslega thar sem thau séu ekki thurftafrek. Hinsvegar er lífid tilbreytingarsnautt og lítid um ad vera í kringum thau. Mér er tekid hofdinglega á thessu heimili, unnusta Pavel gerir skemmtilegar tilraunir med graenmetisfaedi ofaní mig og spjallar vid mig á thýsku en vid Pavel tolum saman á ensku.
Thad er gott ad vera hérna og mér verdur hugsad til túristanna sem vonandi halda sig ekki vita eitthvad um Tékkland eftir ad hafa ráfad um midborg Prag í nokkra daga.
Á farfuglaheimilinu sem ég gisti á ádur en ég kom hingad hitti ég strák frá Wales sem var ad koma úr tveggja vikna sjálfbodavinnu vid vidreisnarstarf í skólum og fleira. Hann hafdi einnig unnid á bóndabýli í Skagafirdi um tíma og baud mér góda nótt á íslensku. Thad var gaman ad heyra thad, gaf hlýja tilfinningu einhverveginn. Ég spurdi hann hvort hann teldi Tékka vera feimna vid ókunnuga eda útlendinga eins og ég hafdi stundum fengid á tilfinninguna. Hann sagdist alltaf hafa heilsad fólki úti á gotu í thorpinu sem hann var ad vinna í og stundum ekki fengid neitt svar, fyrr en fólk fór ad venjast honum. Svona svipad og hann hafdi upplifad á Íslandi.
skráð klukkan 16:32
Eg let hann ganga med ol og hann hoppadi af gledi, eins og skepnur gera og born gera og fullordnir gera ekki og eyda lifi sinu i ad velta fyrir ser hvert hoppid hafi farid.
Hann hafdi faetur sem fara i hringi. Hann hringsoladi um mig. Hann var alheimur leiks. Hvi gekk eg svo akvedid beina linu. Hvert myndi thad leida mig. Hann for hring eftir hring og vid komumst thangad hvort ed var.
Ur The World and Other Places eftir Jeanette Winterson
Einn gestanna a Obscene Extreme ofgatonlistarhatidinni var med sitt skegg sem nadi honum nidur a brjost. Hann gekk um i bol, peysu og buxum merktum nyjustu daudarokksbondunum og hoppadi, skok likama sinn og oskradi i takt vid tonlistina. Eins og flestir adrir a thessari hatid. Nema ad skeggid hans var silfurgratt af elli. Thessi madur er abyggilega um sextugt og onnur svissneska stelpan sem eg hitti tharna sagdi mer ad hann hefdio einnig verid a ollum rokkhatidum sem hun hefdi farid a thetta sumar. Flottur kallinn.
Eg horfdi a hann ur fjarlaegd, fekk svo seinna ad taka mynd af honum, og velti thvi fyrir mer hvort ad hann vaeri einmana. Hann er ad skaka sig a daudarokkshatid med fullum ungmennum. Gott mal. En aetli hann eigi ser annad felagslegt umhverfi thar sem hann er samthykktur lika. Grahaerda folkid sem var a gotunum i Trutnov virtist almennt ekki hafa ahuga a daudarokki. Rokkurunum finnst hann flottur en soldid skrytinn og eins og mer, eg for ad velta fyrir mer hvort ad eg verdi eins einhverntimann. Er eg kannski ordinn eins og hann, elsti madurinn a ollum hardcore tonleikum heima, bara ekki med gratt skegg, enntha.
Ad morgni setningardags hatidarinnar fekk eg thad a tilfinninguna ad eg passadi ekki heldur i thennan hop. Folk sat og var ad sotra fyrsta bjor dagsins, retta sig af og spjalla vid vinina en eg var einn, sat afsidis. Eg drekk ekki bjor, horfi ekki a fotbolta, kaupi ekki Tupperware og leidast bilar nema sem samgongutaeki. Thad utilokar mig vida, eda eg get latid thad utiloka mig ef eg kys svo, eda ef adrir kjosa ad gera svo. Thessi tilfinning vardi skamma stund. Tonlistin sameinadi og eg gat passad vel inni med bjorlidinu svo fremi ad eg vaeri med eitthvad i hondunum og spjalladi af somu akefd og hoflega drukkid folk gerir stundum.
Eg sat i dag i verslunargotu i midborg Prag og dirfdist ad vera bara ad lesa goda bok i stad thess ad vera i innkaupum. Eg held ad eg hafi laert meira um Tekkland med thvi ad eyda helginni med fullum rokkurum og ponkurum heldur en ad ef eg hefdi verid a hoteli i Prag, keypt ymislegt onaudsynlegt a daginn og farid ut a lifid a kvoldin med einhverjum hop af innfluttum vinum sem gerdu orugglega ekkert ovaent eda nytt svo ad eg gaeti mogulega farid heim med nyjar hugmyndir um lifid og tilveruna.
skráð klukkan 19:11
Nu er lokid rokkhatid no.3 thetta sumarid. Liklega laet eg thad duga af rokkhatidum. Thessi sidasta nuna var samt su skemmtilegasta. Ekki bara afthvi ad hvert einasta band vakti ahuga minn heldur adallega vegna thess hve litil og skemmtileg hun var og, uta thad, hversu morgu skemmtilegu folki eg kynntist og skiptist a adressum vid til ad halda sambandi vid eftir hatidina. Ekki bara af einhverri helvitis kurteisi heldur afthvi ad mig langar til ad halda afram ad deila med thessu folki reynslunni af okkar sameiginlega ofgakennda tonlistarsmekk.
Nu a eg nyja vini i Mexiko, Belgiu, Frakklandi og Sviss. Mexikanarnir eru bunir ad vera a tonleikaferdalagi um Evropu sem byrjadi i Sloveniu og aetla ad halda afram ad flakka og djamma og rokka um Evropu einhverja manudi i vidbot. Belgisku strakunum sem eg var samferda til Trutnov kynntist eg betur a hatidinni og gegnum tha hitti eg Svissneskar rokkarastelpur sem voru med Island a sinum flakklista fyrir naestu arin. Franski strakurinn hafdi komid a puttanum fra Tolouse i Frakklandi til Turnov med hundinum sinum og their verid sex daga a leidinni felagarnir. Thetta er gaman og gefandi. Miklu skemmtilegra en staerri hatidirnar sem eg er buinn ad fara a thvi thar kynnist madur engu folki. Hljomsveitirnar eru kannski staerri og merkilegri fyrir thad en andrumsloftid tharna var svo skemmtilega klikkad an thess ad mer fyndist nokkur madur a svaedinu ognandi nokkurntimann.
Thad er skemmtileg tilfinning ad koma inn i storborg erlendis og geta latid eins og madur se heimavanur eftir fyrri heimsokn. Fra lestarstodinni i Prag vissi eg nakvaemlega hvar eg gaeti fundid farfuglaheimili og hversu mikid vaeri edlilegt ad borga. Eg er nu i herbergi med tveimur USA strakum sem voru ad koma ur 30 klukkustunda lestarferd fra Ukrainu. Eg a eftir ad spyrja tha betur ut i thad flakk. Svo a morgun fer eg til Plzen og thadan til Stribro thar sem Pavel vinur minn a heima.
Mig hlakkar til ad sofna i rumi i kvold.
skráð klukkan 13:53