Eg er feginn thvi ad eg finn enntha hja mer hvernig eg get undrast yfir fjolbreytileik lifsins. Tho ad eg sitji bara vid lestarglugga og horfi a heiminn thjota hja. Eg man eftir thvi i Malasiu i fyrra ad vid Sigrun vorum einhvertimann i langri lestarferd sem einkenndist af longum stoppum thar sem bedid var eftir ad adrar lestir faeru af okkar leid. Eg sat vid gluggann og horfdi a haenu med ungahop og furdadi mig a thessu storvirki natturunnar. Heil haena med hop af ungum sem tritla um og pipa hver i kapp vid annan og gogga i jordina eins og ekkert se sjalfsagdara en ad their seu lifandi og hafi gaman af thvi. Eg fekk einhverja svipada tilfinningu i gaer a leidinni fra Prag til Trutnov thar sem eg sat i lest sem for um sveitir og stoppadi oft i smabaejum. Eg sa ommur og afa taka a moti bornum og barnabornum og fagna samkomu theirra af einlaegni. Skritid hvad lifid er fjolbreytilegt og hversu mikid er af thvi.
A lestarstodinni i Prag sat eg einn og beid eftir lest sem eg var ekki viss um hvort ad faeri en aetladi bara ad bida og sja til. A.m.k. hafdi mer verid seldur midi i hana en tharna eru nu seldir tugthusundir mida a dag svo ekki munar um einn ringladan turista. Svo sa eg hop af ungum strakum med bakpoka og iklaedda T-bolum merktum hljomsveitunum Emperor, Abortion og Regurgitate svo eitthvad se nefnt og gaf mig a tal vid tha. Their reyndust vera belgiskir rokkarar a somu leid og eg en ekki med somu upplysingar og eg um lestarferdir. Vid saum ponkaralega straka, Tekkneska, sem einnig voru ad fara til Trutnov og their sannfaerdu okkur frekar um ad vid vaerum allir a leid a sama festival.
Thegar til Trutnov var komid streymdi ur lestinni rokkaralydur sem baest hafdi vid a leidinni og einn theirra thekkti leidina gegnum baeinn ad hatidarsvaedinu sem, okkur til mikillar furdu, er stadsett i gomlu utibioi i utjadri baejarins. Trutnov virdist vera rolegheitabaer, bara gamalt folk og born a ferli og flest skritid a svipinn yfir thessari innras rokkara og ponkara i baeinn sinn. Eg veit heldur ekki hvernig skipuleggjendur komast upp med ad hafa thessa havadaveislu svo nalegt ibudahverfum.
I gaer var indaelis stemning a tjaldsvaedinu. Folk fra Belgiu, Thyskalandi, Pollandi, Frakklandi, Sviss, Englandi og Mexico auk min og Tekkanna sat saman og hlustadi a thungarokks DJ skemmta lidinu og seinna var kveiktur vardeldur og heilmikid spjallad um tonlist. Thad er godur andi a svaedinu og minni fjarlaegd milli gesta en t.d. a Full Force thar sem her eru einungis um 2500 manns. Kosy og personulega gert alltsaman.
Havadaveislan byrjar svo klukkan tvo i dag.
skráð klukkan 10:59
Kannski er thad afthvi ad eg er svona kvefadur ad mig er farid ad hlakka til ad fara heim, svona i adra hondina. Kannski verd eg stundum einmana a svona flakki, thegar eg er einn. Samt er eg daudfeginn ad vera bara sjalfum mer hadur. Eg geri alls kyns skritna hluti thegar eg er einn a flakki. Til daemis tha profa eg ymsar leidir til ad komast ad einhverri byggingu eda stad i borgum. Labba i einhvern hring og skoda svo a kortinu hvar eg er lentur, get eytt dagodum tima i svona vitleysu en svona laeri eg lika a borgina, med thvi ad rafa um hana.
Eg skammast min stundum fyrir ad vera turisti. Eg fyirirverd mig fyrir ad lata heimamenn sja til min standandi a gotuhornum og kikja eftir gotunofnum med spurn i svipnum. Veit ekki nakvaemlega af hverju en thegar er a flakkinu vil eg sidur skera mig ur thannig. Samt er eg a hlyrabol svo tattoverin blasa vid folki og afram med hring i nefinu. Liklega er eg ad dansa eftir einhverri linu milli thess ad vera thad druslulegur og kannski uggvaenlegur ad vera latinn i fridi af theim boggurum sem vanalega hafa ofan af fyrir ser med thvi ad plokka turista og reyna jafnframt ad vera thad venjulegur ad folk haldi mig heimavanan ponkara.
Solumenn eda betlarar eru engin plaga her i Prag. Enginn hefur reynt ad selja mer neitt og eg hef engin sed reyna ad selja odrum neitt. Ronar skreyta midbaeinn eins og gengur en their virdast bara spyrja innfaedda um pening og sigarettur og na ser i mat i rusladallana. Turistarnir fa ad dunda ser i eigin innkaupaheimi syndist mer i gaer thar sem eg sat i midbaenum og horfdi a folkid ganga um. Eg var sjalfur haettur ad nenna ad hreyfa mig, sat i bokabud og las smasogu eftir Kafka og sat a gangstett og skrifadi postkort til vina og vandamanna heima og erlendis. Bjost reyndar vid thvi ad folk henti klinki i mig thar sem eg sat, thannig einhvernveginn voru augngoturnar sem eg fekk til min. Liklega vegna theirra sem betlararnir liggja a grufu her og thar med McMurder eda KFC pappaglos milli handanna. Thannig thurfa their ekki ad horfast i augu vid orlog sin i augum theirra sem ganga hja.
Eg man eftir einum betlara i London sem heyrdist i langar leidir thar sem hann sat og galadi a vegfarendur "Give, Dont be a scumbag" an thess ad skammast sin nokkud. Hann vissi alveg ad hann hafdi rett a einhverju af thvi rkidaemi sem var a ganga fram hja honum.
Annars fer eg a eftir i lest til Trutnow og tjalda i thar i grennd.
skráð klukkan 08:28
Prag er falleg borg, thvi er ekki ad neita. Enginn hundaskitur, engin aberandi mengun af bilaumferd. Goturnar skemmtilega ruglingslegar stundum inni i gamla baenum en getur haett ad vera skemmtilegt thegar sveitamadurinn eg er farinn ad labba i hringi. Eg get verid svo innilega oattadur thegar kemur ad thvi ad finna rettar leidir i midbaejarkjornum ad strikid i koben hefur oftar en ekki slegid mig ut af laginu.
Sumarklaedi stulknanna leggjast thett ad likomum theirra thar sem thaer ganga um gotur. Konurnar herna virdast einkar stoltar af kvenleika sinum og virdast hafa gaman af thvi ad turistanordar eins og eg missi alla yfirvegun og gangi a ljosastaura einungis vid ad maeta theim a gotu. Unga folkid kyssist a gotum uti og klappar hvert odru hispurslaust a rassinn i sporvagni eda hvar sem er. Thad minnir mig a unga folkid a Spani og i Frakklandi thar sem astfangid folk let vel ad hvort odru a almannafaeri a yndislega oforskammadan hatt. Og eg er ekki ad tala bara um einhverja unglingakjana her. Thetta gefur gotulifinu skemmtilegan lit.
Sporvagnana laerdi eg fljott a og nyti mer, einfalt og gott kerfi. Thegar madur hefur komid inn a eina lestarstod hefur madur komid inn a thaer allar. Thessvegna var heldur ekkert mal ad kaupa mida til Trutnow fyrir morgundaginn. Kallid mig sturladan en tho ad eg hafi notid thess ad heyra thognina eftir Full Force festivalid sem lauk bara i fyrradag tha for eg a brjalada hardcore punk tonleika her i gaer og er ad fara a splatter gore grind festival naestu helgi. Fyrir thau sem ekki vita hvad grindcore er tha er thad tonlistarstefna sem thau langar orugglega ekki ad kynna ser. Eg hitti nokkra Finnska ponkara i gaer sem eru a tonleikaferdalagi med tvo ponkbond og tvo theirra aetla lika a grind festivalid.
Hitinn er svo mikill ad eg se vida for i malbikinu thar sem thungir bilar hafa markad. Sumsstadar hefur malbikid lika runnid til og myndad hraunlaga bylgjur. Vatnsbilar keyra um og bleyta goturnar en eg saeki i skuggann a stundum. Thad er orugglega yfir 30° hiti og eg er ad kafna i hori og vitleysu af kvefi. Thetta passar bara ekki.
skráð klukkan 13:05
I gaer sat eg a bokkum Elbe og mauladi nestid mitt. Eg nadi mer i turistakort af midborg Dresden og labbadi af stad, svo sa eg nafnid a thessari a og vissi ad thetta var eitthvad merkileg a. Veit ekki hvort hun er tengt einhverjum skaldskap eda minningu en a.m.k. fann eg hja mer thorf fyrir ad horfa a thessa a lida til sjavar. Reyndar strandadi eg smastund a leidinni ad henni thvi eg maetti tveimur maurum sem voru ad bisa vid dauda byflugu. Liklega an thess ad hafa hugmynd um alla borgina sem var ad eiga ser stad i kringum tha. Mer vard hugsad til thess hvernig borgin hafdi verid utleikin i seinni heimsstyrjold og fannst ad tilvera og vinnuharka thessara tveggja maura vaeri naeg astaeda til ad hlifa borginni vid sprengjum.
Fridurinn vid Elbe var nokkud mengadur af turisma. Fleytur runtudu um med dauflegt folk. Eg blandadi mer i hopinn thar sem storstreymt var inn i einhverja holl. Thar inn a milli voru litlar gotur sem thettskipadar voru litlum veitingastodum. Pirradar maedur reyndu ad halda i vid born sin. Eg gekk i gegnum almenningsgard og naut fridarins sem eg heyrdi i song engisprettanna (thad var einn blettur thar sem grasid var ekki slegid nidur ad rot og thar gatu engispretturnar dundad ser) og fuglanna thartil litil lest keyrdi i gegnum gardinn med turistana. I stad thess ad thetta hrausta folk (syndist mer) gengi um og nyti gardsins let thad bruna med sig a litilli lest svo thad yrdi ekki ohreint.
I Prag byrjadi eg eins og vanalega i nyrri storborg a ad gera thau mistok ad eyda alltof miklum peningum i ad koma mer a hostelid sem eg gisti a. Eg hafdi hringt ur almenningssima fra Dresden og bokad mig. Eg er i herbergi med 3 amrikonum sem djamma mikid heyrist mer. Hostelid er lika aetlad fyrir ungt folk sem vill djamma mikid, las eg i Lonely Planet guide book. Eg hef ekki hugsad mer ad djamma mikid en a.m.k. sa eg ad thar eru auglystir hardcore ponktonleikar sem eru i kvold. Tattoverada (saeta)stelpan a barnum gat synt mer a korti hvar stadurinn er og vinir hennar eru einmitt ad spila thar asamt tveimur bondum fra USA. Mig hlakkar til ad sja hardcoretonleika Czekh style.
Prag kemur mer strax fyrir sjonir sem hlyleg borg sem audvelt er ad rata um. Goturnar eru stuttar og throngar og einhvernveginn finnst mer eins og allt sem virkar langt a korti se mun styttra thegar eg geng af stad. Mer lidur lika storkostlega bara uta ad vera buinn ad raka af mer halfsmanadarskegg og sturta mig. Nuna sit eg a self service thvottastod og bulla a netinu medan utilegugallinn faer lifsnaudsynlega skolun. Eg er buinn ad sja nokkra tugi storkostlegra bygginga a flakki um evropu gegnum tidina og kem til med ad sja thad lika her en ponktonleikar i Prag heilla mig meira i augnablikinu. Thar er ekki nein glansmynd i gangi heldur lifid hratt og omengad.
skráð klukkan 10:03
Ad hlusta á metaltónlist hátt stillta 22 klukkutíma á dag í 3 daga er erfitt. Thad er hörkupúl. Sama hversu mikill hardhaus madur thykist vera thá langar mig ekki ad hlusta á tónlist í dag. Ekki eftir "With Full Force" metalfestivalid sem haldid var í Thýskri sveit í grennd vid Leipzig. Hitinn var líka mikill, jördin thurr og thannig mikid ryk í loftinu thegar metal og hardcore hausar drógu drukknar lappir sínar eftir jördunni eda stöppudu á henni í hördum dansi vid tónlist hljómsveita eins og Pungent Stench, Immortal, Motorhead og Slayer, (auk um 40 annara hljómsveita).
Ég minntist á hvad mikid af fríkudu fólki hefdi skemmt sér med okkur Dúddu og fleirum á Roskilde. Á Full Force sáust varla útlimir sem ekki voru tattóveradir. Gestir voru um 25.000 og skiptust soldid svona:
Metalhausar (Metalheads) eda thungarokkarar sem gengu um í ledri og gallavestum sem hvert og eitt voru théttmerkt thungarokkshljómsveitum. Miklar fyllibyttur. Pönkarar sem voru í göddudum ledurjökkum og med marglita kamba langar leidir upp í loftid (hvernig sem farid var ad thví í útilegu). Hardcore gengi sem gengu í bolum merktum sínum hljómsveitum, yfirleitt snyrtilega til fara utan thá sem voru med dreadlokka og massífar piercingar í andliti. Skinheads voru margir á stadnum ad sjá sínar sveitir eins og old-timerana í Agnostic Front. Allt blandadist thetta slysalaust og hvergi sáum vid slagsmál. Samt fannst mér pirrandi ad vída fyrir framan svidin var ekki haegt ad vera fyrir skinheads sem breyttu hópdansi í eitthvad ofbeldiskenndara (sem their skildu betur líklega). Skinheads eru alls ekki allir nasistar eda rasistar. Thetta eru uppreisnarseggir gegn félagslegum gildum (eins og pönkarar) en málid er ad their beita gjarnan ofbeldi og ruddaskap til ad tjá sig og krefjast virdingar sér til handa óhád thví hvort ad their eiga ad bera virdingu fyrir ödrum. Eins og ég segi thá sáum vid samt aldrei nein slagsmál svo oft eru thetta krakkar sem finna sig tharna í félagslegum hóp sem vidurkennir thá sem einhvers virdi.
Thar sem sólin skein alla helgina voru menn sveittir og rykugir á thurri jördunni og rykid límdist í svitann. Kaerkomin sturta átti sér thó ekki stad fyrr en á sunnudeginum. Thýska skipulagid kom thví thannig fyrir ad vid tjöldudum med baedi svidin á adra hönd en á hina hönd var metalbarinn sem opnadi fyrir sín taeki klukkan átta á morgnana og haetti ekki fyrr en klukkan sex á morgnana. Tónleikar byrjudu uppúr hádegi og stódu lengst til rúmlega fimm. Okkar eigin ghettoblaster sem tekinn hafdi verinn med til ad njóta tónlistar á tjaldsvaedinu inn á milli tónleika var svo til ónotadur eftir helgina. Einfaldega afthví ad vid heyrdum ekki í honum fyrir hávada úr öllum áttum. Thyskir metalhausar telja thad líka hluta af fjörinu ad reka upp vofeifleg öskur allar naetur.
Vid vorum thví helst fegnir ad heyra fuglasöng í morgun thegar vid yfirgáfum svaedid med bakpokana. Thetta var frábaer hátíd en sama hversu hardir vid erum thá langadi okkur ekki ad heyra meira af uppáhaldstónlistinni okkar í morgun.
Núna er ég í nokkurra tíma stoppi í Dresden og fer svo áfram í kvöld til Prag.
Gódar stundir
skráð klukkan 12:04