Kannski erum vid bara svona slappir eftir ad fara med naeturlest frá Köben til Berlín og svo thadan til Leipzig. Kannski thessvegna sem ad okkur kemur Leipzig fyrir sjónir sem eitthvad úr "The Truman Show". Allt voda fínt og snyrtilegt á yfirbordinu en stutt í skolpid. Thad er einhver blanda af skítalykt og sápulykt í loftinu, eins og stödugt sé verid ad reyna ad skúra en aldrei náist alveg ad koma skítalyktinni burt.
Allar byggingar eru stórar og gera thannig manneskjur litlar. Vid sjáum engan brosa. Ég sagdi vid strákana ádan ad madur saei ekki kaerustupör haldast í hendur hér en thad er misskilningur. Ungu pörin sem hér haldast í hendur virka bara ekki ástfangin. Thau virka frekar sem ad thau séu thegar komin upp med áhyggju- og leidindasvipinn sem á eftir ad fylgja theim út theirra vísitölulíf. Ég er tvisvar búinn ad sjá einstaklinga sem einhversstadar myndu kallast pönkarar en virka á mig sem their séu ad fylgja pönktískunni .
Ekkert er hallaerislegra fyrir gamlan pönkara en ad fylgjast med tískunni eltast vid minn lífsstíl. Fuck them!
Ég sit hér í kirkju hins nýja Deutschland: Verslunarmidstöd á mörgum haedum. Gamlar stórar byggingar eru kirkjur en nýjar stórar byggingar eru kauphallir. Baedi mida ad thví ad gera okkur lítil og láta okkur krjúpa. Vid fordum okkur hédan hid fyrsta og förum ad tjalda og rokka med ödrum rugludöllum sem skilja okkur betur.
skráð klukkan 10:33
Thad er skrytid ad koma af Roskilde festival og vera skyndilega ad ganga um gřtur og strćti og passa sig a bilaumferd aftur. Roskilde festival fer thannig med mann. Madur skrúfar sig úr sambandi vid umheiminn og stillir sig inn á festivalstemninguna og rokkar eins og heimurinn muni farast á morgun. Vid vorum mćtt á hátídarsvćdid uppúr hádegi hvern dag, ég, Dúdda og fleira samferdafólk mitt, og byrjud ad hlusta, fylgjast med og fagna tónlist af řllum gerdum. Einn daginn byrjudum vid á sígaunahljómsveit og annan á hljómsveit frá Afghanistan (annars byrja allir nema ég daginn á ad fá sér bjór), en annars er mest um ad rćda alls kyns rokk.Tjódlagarokk, garage-rokk, metal, popprokk, létt rokk, hart rokk, djřfullega hart rokk og dreymid rokk.
Mannlífid útaf fyrir sig er thad skrautlegt ad ćrid verk er ad fylgjast med thví. Á Roskilde Festival er edlilegt ad vera skrýtin(n) og skrýtid ad edlileg(ur). Dreadlokkar og kambklippingar eru algengari en herraklippingar. Tattoo skreytir hvern líkama og piercingar hvert andlit. Drykkjan er svakaleg en edlileg um leid. Tharna voru um 100.000 manns samankomin og ég sá fimm sinnum manneskju sofandi einhverju sem virtist vera áfengisdauda. Á venjulega Íslenska útihátíd koma ca. 5000 manns og madur gengur um klofandi yfir áfengisdautt fólk og hefur tjaldsúlu sér vid hřnd til ad sýnast hćttulegur. Á Roskilde sá ég aldrei ofbeldi, ekki einusinni sá ég fólk vera ad rífast, hvad thá slást. Kannski er thad afthví ad svo margir vefja sér marijúanajónur og reykja hvar sem er en thad er thá bara hid besta mál, a.m.k. betra heldur en ad hvolfa í sig líter af vodka og fara svo og berja einhvern.
Ég skemmti mér frábćrlega alla hátídina - bláedrú. Ég er kannski nógu biladur bara til ad geta sett mig inn í thessa stemningu edrú en ég held ad foreldrar Íslenskra unglinga ćttu frekar ad hleypa břrnunum sínum á Roskilde en Thjódhátíd í eyjum.
skráð klukkan 16:22