Daglegt Hugarstríð Sigga Pönk


föstudagur, september 14, 2001

Eg er half hneyksladur a thvi ad i Thorsmork er buid ad setja upp lysingu og verslun og stigapalla a erfidum gonguleidum. Nuna sit eg i staersta thjodgardi Malasiu -Taman Negara- og pikka a netid! Vid erum stadsett i litlu thorpi sem er vid innganginn ad thjodgardinum. Herna er gisting og litlar verslanir fyrir folk sem er ad fara i lengri gonguleidir inn i thjodgardinn. Til ad komast i gardinn tharf ad fara med vatnataxa yifr ana. Nokkrir veitingastadir eru a floti a anni.

Eg fekk sma "Apocalypse Now" innlifun thegar vid komum hingad i 3 klukkutima ferd a litlum bat. Skogurinn thakti arbakkana og styra thurfti milli trjadrumba a floti i anni og fluda.

Vid Sigrun forum i nokkurra klukkutima gongu ad helli sem heitir "the bat cave." Thad var yndisleg tilfinning ad ganga um i "ekta" frumskogi. Oll hljodin sem madur thekkir bara ur biomyndum. Einstakt ad sja hringras lifsins i fullum gangi. Plontur ad spretta upp innanum fallin tre rotnandi. Vid maettum storri edlu sem let okkur ekki trufla sig vid ad veida skordyr en thad eru einmitt thessi storu skordyr sem virka frekar truflandi a upplifun Sigrunar af svona gonguferdum. Henni er eitthvad illa vid allt sem flygur i andlitid a henni. Thessvegna forum vid ekki inn i ledurblokuhellinn eins og haegt var. Thad thurfti vist ad skrida gegnum vatn og ledurblokuskit med ledurblokurnar hangandi framan i ser eda a flugi i fesinu a manni. Eg hefdi kannski latid mig vada ef adstaedur hefdu verid adrar.

Skitug og sveitt forum vid i sund i hreinni hluta arinnar sem liggur i gegnum Taman Negara. Keyptum svo nesti fyrir langa gongu gegnum skoginn a morgun. I kvold er planid ad fara i Jeep Safari. Ekki ma manni leidast i turismanum.
skráð klukkan 11:46

fimmtudagur, september 13, 2001

Klukkan 5.30 i morgun vorum vid komin i lest til Jerantut. Thad er smabaer sem er vidkomustadur ferdalanga sem aetla ser inn i hjarta staersta thjodgards Malasiu. Vid vorum um atta bakpokaturistar a somu leid og lentum illa i lestinni thvi ad ferdin tok i allt 12 klukkustundir!

A.m.k. 3 klukkustundir foru i ad bida a sporamotum eftir thvi ad adrar lestir faeru hja. Thegar vid vorum ad bida sem lengst slo natturulega yfir logni svo ad hitinn vard svolitid threytandi. Sem betur fer eru viftur i ollum vognum annars veit eg ekki hvernig farid hefdi. Vid turistarnir vorum farin ad deila med okkur matar-og vatnsbirgdum. Vid tokum hraustlega til matar okkar thegar vid loks lentum i Jerantut. Flest okkar turistanna reyndum ad sofa i lestinni en thar sem i vagni med okkur var verdlaunahani, sem var a ferdalagi med eiganda sinn, helt hann ollum vakandi med sinu hanagali, mikidtil non-stop i tolf tima.

Vid hofum ekki sed einn einasta hund fra thvi ad vid komum yfir landamaerin til Malasiu. Hinsvegar er fullt af kottum og hver einasti theirra er med skorid og brotid skott! Thetta med hundana vitum vid ekki hvort ad kemur til af mataraedi eda heilbrigdisloggjof og vid erum lika ad leita ad skyringu a thessu med skottin a kottunum.

I lestum Malasiu er thad sjalfsagdur hlutur ad folk sem med hurdir opnar til ad lofta i gegn. Annad en vid evropskar lestir tha er ekkert bann vid thvi ad vera med hausinn ut um gluggann. Thad er reiknad med thvi ad folk sem ekki svo heimskt ad thad geti ekki tekid abyrgd a thvi sjalft. Mer lidur betur med thetta attitude ad folk herna verdi ad passa sig adeins sjalft. Ekki einhver yfirvold alltaf ad boggast jafn mikid i ollu. Eg hef sed einn logreglubil allt ferdalagid, samt er talad um hve brjalud umferdarmenningin er. En thessi brjalada umferd bara virdist rulla agaetlega. Allir taka tillit til hvers annars, nota flautuna mikid sem advorunartaeki en ekki frekjutol og enginn tharf logguna til ad segja ser til.





skráð klukkan 11:33

miđvikudagur, september 12, 2001

Ad koma inn til Kota Bharu svangur ferdalangur eftir solarhring a ferdinni var dasamlegt. Vid gatum valid ur flottum stodum til ad borda a.Thad er merkilegt hvad thad er gaman ad borda aftur eitthvad sem madur veit alveg hvad er svo ad vid forum a Pizza Slut bullu. Kota Bahru statar lika af KilledFuckedupChicken og McMurder. Tho ad gott vaeri ad komast smastund i kunnuglegt umhverfi tha vaknadi spurning um hvenaer heimurinn yrdi ordinn thad einsleitur ad ekki taeki thvi ad ferdast neitt.

I gaer forum vid til litillar eyjar vid austurstrond Malasiu. Vid aetludum ad kafa thar. A eyjunni var svo rolegt ad madur sa ekki folk anda. Thad var svo litid vid ad vera ad okkur hundleiddist. Vid saum bara por saman svo ad thetta var einskonar "honeymoon" eyja svo ad turistarnir lagu bara i solinni og horfdu svo a video a kvoldin a kaffihusunum. Her er litid um afengi thar sem Malasia er muslimaland mikidtil. Folk er vida bedid ad taka tillit til theirra menningar og vera ekki ad vesenast med afengi, thad er lika daudadomur vid medferd eiturlyfja. En utaf fyrir tok a thessari eyju thegar kofinn sem vid fengum til gistingar var svo fullur af poddulifi ad vid svafum naesta litid. THad var alltaf eitthvad ad skrida a okkur. Vid tokum bara hradbat aftur tilbaka i dag.

Thad var absurd ad sja CNN frettir i morgun i afsloppudu andrumslofti eyjarinnar, vid vorum ad borda morgunmat a kaffihusi a strondinni, i brakandi sol og heitum sjo, med myndir af sprengingunum i USA yfir okkur. Thad bara passadi ekki saman.

Skondid med konurnar herna i Kota Bharu. Naestumthvi hver einasta, allt fra sex ara til sextugs, er med hofudskylu og i vidum fotum en thaer virdast ad ollu leyti hegda ser eins og kynsystur theirra a islandi eda hvar sem er. Keyra kannski ekki jafn mikid bila en unglingsstulkur teyma kaerastana um og eru stundum i gallabuxum og bol med hofudklut. Vid alla afgreidslu starfa konur og allar med hofudskylu.

Vid aetlum i fyrramalid ad taka "the Jungle train" inn i land og kikja a staersta thjodgard Malasiu. Meiri nattura, meiri poddur.


skráð klukkan 08:02

mánudagur, september 10, 2001

Lestarstodvar geta verid svo einmanalegir stadir. Tho ad thar seu hundrud og thusundir manns hlaupandi i gegn alla daga tha finn eg oft fyrir einmanaleika thar. Kannski eitthvad tengt thvi ad mer finnst eg aldrei vera jafn viss a thvi hvenaer og hvar thessi eina retta lest sem a ad bera mig a afangastad birtist. Lestarstodvar eru einu stadirnir thar sem eg fagna thvi ad sja folk i einkennisbuningum.

Annars er Thailenskur turismi mjog vel skipulagdur. Thegar vid forum med ferjunni fra eyjunni Koh Tao i gaer var settur limmidi a okkur oll sem hugdumst taka ferju og svo lest, thannig ad ollum vaeri beint retta leid upp i rutu sem flutti okkur a lestarstodina. Madur fekk sma smolunartilfinningu en thad er allt i lagi thvi allir komust thad sem their vildu fara an thess ad borga Taxa storfe eda snuast i kringum sjalft sig til ad finna rettu leidina.

Thegar vid stigum ur lestinni i Chumpon Solok um hadegi komu strax motorhjolataxar og skutludu okkur a landamaerastodina til ad fa stimpil. Sidan var thad undarleg tilfinning ad ganga milli landa thegar vid gengum yfir bruna yfir til Malasiu.

Naerri thvi hver kona her i Kota Bharu her ber hofudklut enda stor hluti Malasiu muslimskur. Thratt fyrir alla okkar fordoma gagnvart muslimum, eftir nyjustu frettir af Talebanastjorninni, getum vid ekki annad en elskad thetta folk sem vid maetum her. Vidmotid er svo yndislegt. I rutunni a leidinni eignadist Sigrun strax vinkonu sem spurdi m.a. hvort ad vid vaerum a brudkaupsferd! Folk gengur ad okkur uti a gotu til ad athuga hvort ad thurfi ad segja okkur til vegar og stodugt er folk a ollum aldri ad brosa til min og lata mig vita ad kamburinn a hausnum a mer se flottur.

Sigrun er svo hrifin af hofudskylunum ad hun keypti ser eitt eintak a gotumarkadnum sem fer i gang herna a kvoldin. A medan gekk ad mer strakur sem sagdi bara "Punk?" og eg sagdi "Yes, Punk" og hann brosti ut ad eyrum og vildi bara fa ad taka i hendina a mer afthvi ad eg er ponkari.

Madur aetti kannski bara ad skipta um rikisfang.
skráð klukkan 15:07

sunnudagur, september 09, 2001

Stundum fer timi ferdalanga i bid. Thad tharf ad bida eftir lestum, rutum, ferjum eda flugi. Stundum afthvi ad kerfid stenst ekki eda ad ekki tekur thvi ad gera neitt annad a medan. Thad er kannski ekki haegt ad skilja eftir farangurinn neinsstadar eda folk er bara threytt og er alveg til i ad bida einhversstadar.

Vid erum nuna ad bida eftir ferjunni yfir til meginlandsins, fra hofninni tokum vid straeto a lestarstodina og svo naeturlest til baejar a landamaerum Tahilands og Malasiu. Vid keyptum okkur plass i kojum og aettum ad geta sofid ef ad klefaviftan virkar. Sigrun timdi ekki ad panta loftkaeldan klefa, svo sem allt i lagi min vegna, eg hef nog ad lesa ef ad hitinn heldur manni andvaka.

Vid sjaum bara til hvad setur thegar vid erum komin til landamaerabaejarins. Kannski gistum thar yfir nott eda holdum strax i att til strandar og tokum ferju til annarar kafaraeyjar sem er undan strond Malasiu. Vid hofum einnig augastad a storum thjodgardi i midju landinu en viljum ekki fara til hofudborgarinnar, Kuala Lumpur, okkur skilst ad hun se bara havadasamur trodningur af folki og bilum. Vid fengum nog af thvi i Bangkok. Sigrun er samt a thvi ad thangad vaeri gaman ad fara bara afthvi ad henni finnst nafnid a borginni svo fyndid.

Einhverntimann eftira getum vid tekid ferju yfir til Indonesiu, sjaum til hvenaer thad verdur.

Thad er skritid ad segja bless vid folk sem madur hefur kynnst nokkud vel og kemur ekki til med ad sja aftur. Vid erum nu baedi frekar von thvi en samt. Eg segi bara ollum ad heimurinn se svo litill ad thad se aldrei ad vita hvenaer vid sjaumst aftur.
skráð klukkan 05:20


This page is powered by Blogger. Isn't yours?