Daglegt Hugarstríð Sigga Pönk
föstudagur, júní 29, 2001
“Eins og þeir sá skulu þeir og uppskera.” Ég held að þetta standi einhversstaðar í biblíunni. Það flokkast þá með kristinni lífsspeki. Ætli Ísraelsstjórn viti af þessu?
Ég var nú að pæla í þessu vegna þess að stundum langar mig bara til að berja þjóðernissinna í klessu. Það væri afskaplega kristilegt af mér að hóa saman nokkrum vinum og ganga um og berja á fólki sem ræktar fordóma sína og reynir að efla þá hjá öðrum.
Ég held bara að það myndi leiða til þess að aðrir færu að uppskera það sem ég og minn vinahópur væri að sá. Þ.e. við værum að sá ofbeldispælingunni hjá nýnasistunum (eða bæta áburði á þá pælingu sem þegar er til staðar) og þau færu að rækta hana með sér og taka hana út á fólki sem sker sig úr á götunni.
Þá snúast þeir sem verða fyrir ofbeldinu til varnar og nýnasistar fara að æpa um asíuklíkur og blöðin fagna. Geta blásið upp fréttum af ofbeldi án þess að leita upprunans, án þess að skilreina eðli þess eða hvetja til lausna.
Hver maður fyrir sig verður að leita lausnar. Ef hver einstaklingur tekur ábyrgð er samfélaginu borgið. Ofbeldi sýnir enga ábyrgð heldur ábyrgðarleysi. Bannþrá ríkisins er ábyrgðarleysi því bann er ofbeldi. Áróður nýnasista er ábyrgðarleysi því ræktun og framkvæmd fordóma er ofbeldi.
Ég get ekki látið fólk hegða sér á ákveðinn hátt. Ég get bara reynt að stjórna eigin hegðun og tekið þannig ábyrgð á sjálfum mér. Ég get líka lýst minni skoðun og tekið ábyrgð á henni.
skráð klukkan 11:09
Tollayfirvöld hafa ákveðið að ég skuli ekki fá nokkurt snitti gegnum póst sem nokkur möguleiki er að klína á tollkostnaði. Mig grunar að ég sé á svörtum lista hjá þeim fyrir að panta oft plötur erlendis frá.
Einhver aðili mun hafa kært tollinn fyrir að opna pakkana sína og nú má tollurinn það ekki lengur. Í staðinn fær maður sent blað sem undirritast skal sem samþykki fyrir því að pakkinn sé opnaður. Annars fær maður ekki pakkann. Seinast í dag varð ég að skrifa undir svona plagg og faxa til þeirra aftur. Undirskriftarblaðið hljómaði uppá að ég væri að gefa þeim leyfi að opna til að leita að vörureikningi. Vörureikningurinn fylgdi með bréfinu.
Ég hringdi og spurði hverju þetta ætti að sætta og fékk þær skýringar að tollurinn yrði að opna pakkann til að bera saman reikninginn og innihald böggulsins. Ég væri nefnilega vís til að hafa í samráði við söluaðilann (í þetta skipti plastichead records) logið á listann. Ég tók undir það við afgreiðsludömuna í þjónustuverinu að ég væri sko alveg vís til þess.
Ég spurði hana einnig hvernig farið yrði að um jólin. Ætlaði tollurinn að rífa upp hvern einasta jólapakka? Hún sagði ekki vera komna reynslu á þessi nýju lög yfir jólahátiðina.
Þetta er dæmi um það hvernig allt yfirvald reynir að halda í sín völd. Þegar snúið er á yfirvaldið, eins og þessi einstaklingur reyndi að gera sem kærði tollinn frá því að opna böggla án leyfis eiganda, hefnir það sín með því að snúa upp á reglugerðarkerfið og gera það enn leiðinlegra, snúnara, tímafrekara og kostnaðarsamara en það var.
Að setja póstþjónustuna úr höndum ríkisins í hendur einhverra gróðahyggjuskúnka gerir illt verra. Þjónustan versnar og verðið hækkar. Í raun er póstþjónustan eign almennings og hvorki ríkið né einhver einkaaðili á eitthvað með að vera með puttana í pósti fólks. Hvað þá að leika sér að verðinu líka.
skráð klukkan 00:08
miðvikudagur, júní 27, 2001
Í mínu starfi verð ég að skoða mína fordóma daglega. Ég verð að þekkja mína fordóma til að geta sinnt mínu starfi án þess að verða fyrir truflunum vegna fordómanna. Ég vinn í náinni snertingu við annað fólk og ég veit aldrei hverskyns persónu næsti einstaklingur, sem ég kem til með að sinna, hefur að geyma. Hvað þá hvort að ég og hann eða hún eigum eitthvað sameiginlegt, hvort að við eigum eftir að ná saman eða hvort að við eigum eftir að skilja hvort annað.
Sumt af þeim persónulegu upplýsingum sem fylgja með hverjum sjúkling gerir þá ekki almennt aðlaðandi áður en ég heilsa upp á þá. Ofbeldismenn eða öðruvísi hættulegt fólk t.d. eða kolruglaðir fíklar.
Það bara kemur mér ekki við hvað fólk hefur verið að gera. Það má vel vera að að einhver sjúklinga minna hafi verið að berja börnin sín svo illa að hann fékk fyrir hjartað og þurfti að leggjast inn. Eða að kona leggst inn eftir barsmíðar eiginmanns og hann kemur að spjalla við mig um ástand hennar og mögulega útskrift. Eitt bros auðvitað.
Auðvitað hata ég það að vita til svona heimilisaðstæðna. Það gefur mér hinsvegar ekki rétt til að dæma þann einstakling sem ég er að hjúkra.
Ef að þekktur útbreiðslumaður útlendingahaturs legðist inn á deild hjá mér þá yrði ég að horfa framhjá skoðanaágreiningi okkar og sinna honum eins og hverrri annari manneskju. Jafnvel þó að hann eða hún neiti að horfa á aðflutt fólk í kringum sig sem manneskjur. Ég held að ef íslenskir nýnasistar fengju að upplifa það að vera hjúkrað af aðfluttum hjúkkum og yfirlýstum anti-rasistum eins og mér þá gætu þau lært heilmikið af því.
Hvað þá ef nokkrir helstu kapitalistastrumparnir áttuðu sig á því að hjúkkan þeirra væri anarkisti. Og ekki búinn að sprengja neitt! Heldur hefur bara áhuga á manneskjum!
skráð klukkan 18:27
þriðjudagur, júní 26, 2001
Næsta laugardag stendur Rauði Kross Íslands fyrir degi gegn ofbeldi niður á Ingólfstorgi. Heimsþorpi - samtökum gegn kynþáttafordómum á Íslandi var boðið að vera með og það var að sjálfsögðu þegið með þökkum.
Heimsþorp út af fyrir sig er nógu virkt til að halda mér uppteknum fyrir utan vinnu. Svo er ég líka að þýða og skrifa anarkistafræði fyrir tilvonandi heimasíðu anarkista. Leggja grunninn að heimasíðu Andkristnihátíðar, gefa út og selja Afmæli í Helvíti diskinn, æfa og spila með Forgarði Helvítis og pönkbandinu Dys af og til. vera helgarpabbi, vekja athygli á gæðum þess að vera hjúkrunarfræðingur (og karlmaður í hjúkrun), vinna í bæklingum gegn kapitalisma, rökræða á netinu, skrifa þennan dálk daglega, lesa mér til ánægju, kaupa plötur og hlusta á tónlist, redda bolum og prenta á þá logo Heimsþorps og selja þá á laugardaginn, skrifa greinar og bæklinga um fordóma, fara á tónleika og skrifa um þá fyrir harðkjarna og sitthvað fleira eins og að anda af og til.
Ekki nóg með að Heimsþorp verði með kynningu á sinni starfsemi á laugardaginn heldur og verður Forgarður Helvítis að spila.
Þetta er gaman. Ekki nenni ég að horfa á sjónvarp svo það er eins gott að vera aktívur.
Ég kemst samt ekki hjá því að hugsa með mér hvernig heimurinn væri ef að bara annar hver maður væri soldið virkari í að vera pólitískt meðvitaður. Slakaði aðeins á hedonistanum og færi að virkja í sér anarkistann.
skráð klukkan 11:32
mánudagur, júní 25, 2001
Einn texta minna við lag með Forgarði Helvítis heitir "Eðlislægur Fasismi." Þann texta skrifaði ég fyrir nokkrum árum. Í honum velti ég upp spurningunni um hvort að ég breytist sjálfur í fasista þegar ég hata og fyrirlít fasista fyrir skoðanir þeirra og vil stundum drepa þau fyrir það hvernig þau framfylgja skoðunum sínum, vegna þess hvernig það bitnar á saklausu fólki.
Fasistar, og nú á ég við nýnasista, vilja beita málfrelsi sínu til að útblása mannhatur. Þau krefjast málfrelsis til handa sjálfum sér svo þau megi tala gegn tilverurétti annara. Þarmeð hafa þau fyrirgert eigin málfrelsi.
Samt vil ég ekki meina að ríkið eigi eitthvað með að banna þeim að tjá sig. Til að mótstaðan við fasismann sé sönn verður hún að koma frá fólkinu sjálfu. Bann ríkisstjórnar við fasistahópum eða öðru er ekkert annað en uppgjöf. Yfirvaldið veit ekki hvernig á að taka á málunum svo að flóttaaðferðin er notuð.
Þar með er ríkið orðið fasískt. Sama eðlis og nýnasistarnir. Ríkið bara skammast sín fyrir eðli sitt. Nýnasistarnir eru of heimskir til að skammast sín.
Ég trúi á kraft manneskjunnar gegn hinu illa eðli fasismans. Samstöðu mannanna gegn geðveikinni sem fasisminn er byggður á. Bæði gegn fasisma ríkisins og nýnasistanna.
skráð klukkan 20:05