"Lýðræðið lyktar af táragasi þessa dagana" er yfirskrift opnugreinar í Lesbók moggans í dag. Þetta er stórmerkileg grein. Ekki bara af því að hún bendir á hvernig fjölmiðlar og lögregla fari offari við að vernda siðblinda starfsemi ríkisstjórna og eigenda þeirra - fjölþjóðlegra stórfyrirtækja - heldur og vegna þess að hún er birt í Lesbók Morgunblaðsins.
Almennir fjölmiðlar eru farnir að fjalla um hversu starfsemi ríkisstjórna er sjúkleg!!
Greinin gagnrýnir einnig fréttaflutning fjölmiðla af mótmælunum í Quebec, sem einblíndi á þá hundrað "öfgamenn" sem slógust við lögregluna í stað þess að vera með málefnalegar pælingar útfrá ástæðum mótmælenda til að vera svona öskureiðir.
Náttúrulega er greinin ekki skrifuð af blaðamanni morgunblaðsins heldur kanadískum mannfræðingi.
Þessi mannfræðingur, Anne Brydon, fjallar einnig um ástæður mótmælenda til að vera reiðir. Viðskiptasamningar þeir sem verið var að mótmæla gera stórfyrirtækjum auðveldara að athafna sig eftirlitslaust í öllum löndum sem koma að samningnum. Samkvæmt NAFTA samningnum mega fyrirtæki draga ríkistjórnir viðkomandi landa fyrir rétt ef þær "hindra viðskiptafrelsi."
Þannig þurfti ríkisstjórn Mexikó að greiða fyrirtækinu Metalclad 25.5 milljónir dala í skaðabætur fyrir að neita þeim um að byggja losunarstöð eiturefna í landinu. Bannið var eingöngu byggt á vistfræðilegum orsökum.
Kanadíska ríkisstjórnin reyndi 1997 að banna hugsanlega eitrað íblöndunarefni í eldsneyti. Framleiðslufyrirtækið, bandarískt, kærði stjórnina sem varð að greiða þeim 19 milljónir dala í skaðabætur og afturkalla bannið. Málið kostaði 251 milljón dala.
Hverjir ætli hafi staðið undir þeim kostnaði?
Peningar og völd eru sjúklegustu fyrirbæri í heimi.
skráð klukkan 17:06
Málið er ekki að vera með hugmyndafræðina á hreinu, a.m.k. ekki út í ystu æsar, þó að það sé oft betra þegar maður lendir í fólki sem vill rakka niður allt sem maður hefur að segja eða er að gera.
Meira máli skiptir að ná fram breytingum í eigin lífi í þá átt að verða óháðari.
Það er ömurlegt að átta sig á því að ef t.d. rafmagnið dettur út þá er maður gjörsamlega ósjálfbjarga með afþreyingu, samskipti eða næringu. Eða standa uppi þannig eftir nám að maður er, að einhverju leyti, eign bankanna. Svona eins og ég er að upplifa mig núna með yfirdráttarheimild í botni eftir háskólanám og ferðalög síðasta árs.
Ég hef verið að pæla í þessu í sambandi við mat. Ég kaupi aldrei tilbúinn mat, eins og "1944 - matur fyrir ósjálfbjarga íslendinga" heldur reyni ég að kaupa mat sem ég þarf sjálfur að vinna. Þurrar baunir í stað niðursoðinna, hrátt grænmeti. Ég ætla að setja niður kartöflur og fleira grænmeti í sveitinni í vor til að eiga yfir veturinn. Stefni að því að þurfa ekki að fara í búð nema svona tvisvar í mánuði. Þá til að ná mér í krydd o.fl. dót.
Það veitir mér aukna vitund um eigin tilveru að vera óháður á einhvern hátt.
skráð klukkan 09:44
Svei mér ef ég veit hvernig þetta fer alltsaman.
Fyrir tíu árum las ég spá Sameinuðu Þjóðanna um að jörðin myndi þola mest fjörutíu ár í viðbót af hinni hroðalegu misnotkun jarðargæða sem síðan hefur aukist um allan helming. Það er bara ekki í tísku lengur að pæla í því. Maður sér sjaldnast í blöðunum að það sé einhver umræða um að minnka þurfi alla þá brjáluðu neyslu sem er í gangi í hinum vestræna heimi.
Ábyrgðin er hengd á einhverja leiðtogafundi sem samþykkja aldrei neitt sem er "bad for business." Hvað þá að einhverjar framkvæmdir séu í þá átt að draga úr mengun.
Kapitalisminn verður að fá að geisa. Ekki nóg með að sú stefna sé að fara illa með almenning (nema þá sem eiga fullt af peningum) heldur og er hann að rústa því vistfræðilega kerfi sem líf mannkyns byggist á.
Kakkalakkar með bindi rúla í dag. Kakkalakkar með vanskapaða þreifara bráðum.
skráð klukkan 11:54
Nú er komið sumar og rónarnir blómstra í miðbænum. Kallagreyin.
Djöfull eru þeir harðir af sér sumir. Ég sé sömu ræflana mæla göturnar árum saman með kók í hendi og brostin augu. Leitandi augu. Leita að einhverju til að fylla holrúmið í sálinni.
Ég man eftir einum í Þýskalandi. Hann bjó í teppi og var hættur að geta talað. Gólaði bara, berfættur allan ársins hring. Ég rakst einusinni á hann sitjandi í teppinu sínu með skúringafötu. Hann drakk, trommaði á skúringafötuna og gólaði. Mér fannst þetta frábært og við sátum saman og drukkum og skiptumst á að tromma og góla eitthvað frameftir kvöldi.
Þetta var rétt fyrir jólin og innkaupafólk varð eitthvað skrítið á svipinn.
Ég man eftir augunum hans. Þau voru svona brostin. Líflaus. Búin að tapa gleðinni.
Skrítið að ganga um með með svona dauð augu.
skráð klukkan 18:53
Ég veit ekki með þessa kæru ríkisins á hendur nýnasista.
Auðvitað voru ummæli mannsins röng og einungis ætluð til að útbreiða eitur.
Það sem angrar mig hinsvegar er að RÍKIÐ er að kæra hann fyrir að tala illa um fólk sem á það ekki skilið meðan RÍKIÐ er að fara illa með fólk sem á það ekki skilið.
Ríkisstjórnin er opinberlega að ganga framhjá öryrkjum og eldra fólki og skattpína allan almenning. Ríkið er að skera niður fjárútlát til menntunar og heilbrigðismála, valta yfir náttúru landsins, plata almenning til að taka þátt í kosningasvindlinu og neysluruglinu, selja tóbak og brennivín og dæla róandi lyfjum í fólk og ég hætti núna áður en ég verð kærður fyrir niðrandi ummæli um ríkisstjórnina.
Kannski hefði nýnasistinn sagt eitthvað af viti í DV ef menntunarkerfið væri á aðeins þroskaðra stigi en að kenna þá félags- og landafræði að "svarti maðurinn búi í Afríku, guli maðurinn í Asíu......" Mig grunar að víða sé enn verið kenna svoleiðis þvælu.
skráð klukkan 17:45
Á stofnfundi Heimsþorps skráðu sig 150 manns. Nú eru komin 200 manns í félagið og það er bara vikugamalt! Frábært. Kveðjur og hvatningar hvaðanæva að og svo einhverjir tuðarar eins og ég minntist á áðan. Þeir eru svo hlægilegir svona tuðarar. Svona einstaklingar sem eru pirraðir á fólki sem er að gera eitthvað jákvætt. Finna allt að. Sama fólkið og tuðar í umferðinni. Allir hinir keyra eins og fífl.
Það er búið að taka mig nokkur ár að venja mig af að vera einhverskonar tuðari. Ég hefði einhverntímann alveg verið til í að taka undir þegar hnýtt væri út í "einhverja skólakrakka sem ætla að berjast gegn rasisma - öll hvít og rík og svona - nýhætt að skeina þau og svo á bjarga heiminum." Svona hefði ég getað röflað, sjálfur með sjónvarpsfjarstýringuna í annari hendi og bjór í hinni.
"Svo skal böl bæta að benda á eitthvað" annað söng Megas með Ikarus á "The Boy's from Chigaco" plötunni. Fordómar lagast örugglega af sjálfu sér. Bara láta þá í friði. Mannkynið er alltaf að þroskast svo það hætta bara allir að taka mark á þeim sem útbreiða rasisma í kaffitímunum. Svo vex okkur ábyggilega hali í leiðinni.
skráð klukkan 20:28
Það var fundur hjá stjórninni í Heimsþorp í gær. Vorum að pæla í hvernig við ætlum að haga starfinu. Hvað liggur fyrir og hvað liggur mest á að gera því nóg er af hugmyndum og verkefnum. Þurfum að byrja á að læra sjálf um eðli fordóma og rasisma. Tékkum á námskeiðum hjá skrifstofu aðfluttra íslendinga (nýbúa).
Fólk sem er ekki að gera neitt jákvætt er strax byrjað að tuða. Skiptir okkur ekki máli. Það var samþykkt á undirbúningsfundi að fara aldrei í einhverjar "rök"ræður við þjóðernissinna eða álíka fífl. Þar duga engin rök og eru engin rök í gangi.
skráð klukkan 19:43
Skrítið með guð.
Einhverskonar guðsmynd virðist hér vera sett í samband við hvaðeina sem fólk er að gera í lífi sínu. Fólk er náttúrulega mistrúað en flestir merkisviðburðir í lífum fólks eru tengdir við trúarbrögð. Það sem ég fer að hugsa í hvert skipti sem ég kem inn í kirkju, í tilefni af viðburðum innan fjölskyldunnar, og heyri prestinn tala, er hvernig í ósköpunum var hægt að koma því á að heilu þjóðirnar sætu undir þvílíkri og annari eins þvælu og hin kristna guðsdýrkun er. Eru fólk almennt heyrnarlaust eða leggur það ekki út frá orðum ritningarinnar í huga sínum, eða er fólki almennt bara sama?
Ég fæ ekki skilið afhverju kristnir taka því sem sjálfsögðu að standa í þakkarskuld við ímyndaða veru yfir að þau skuli vera á lífi og bara nokkuð sæl með sitt. Trúarbrögðin uppáleggja erfðasynd. Fólk á stöðugt að vera að biðja afsökunar á lífi sínu.
Hin eilífa afsökun á tilvist minni hefur þann eina tilgang að ég sjái ekki mikilvægi mitt sem einstaklings eða skynji styrk minn. Þannig staddur andlega er ég ekki í ástandi til að vera með eitthvað múður eða standa í andófi við hið almáttuga ríkisvald. Afhverju skyldi annars kirkjunni vera haldið uppi af ríkinu?
Ég hef fyrir margt löngu afskrifað alla guðsmynd úr mínum hugsunarhætti.
Mér finnst ég sjá lífið í mun skýrara ljósi.
skráð klukkan 21:39